و بسيار مىگريست و در ادامه به راوى مىفرمود : « إِنَّ يُونُسَ بْنَ مَتّى وَكَلَهُ اللَّه - عَزَّوَجَلَّ - إِلى نَفْسِهِ أَقَلَّ مِنْ طَرْفَةِ عَيْنٍ ، فَأَحْدَثَ ذلِكَ الظَّنَّ . » همانا خداوند - عَزَّوَجَلَّ - يونس پسر مَتّى را به اندازه‌ى كمتر از چشم بر هم زدن به نفس خود واگذار نمود و در نتيجه آن گمان از او سر زد . راوى مىگويد : عرض كردم : « فَبَلَغَ بِهِ كُفْراً ؟ أَصْلَحَكَ اللَّهُ ! » آيا آن گمان موجب كفر او شد ؟ خداوند امر شما را اصلاح گرداند ! حضرت فرمود : « لا ، وَ لكِنَّ الْمَوْتَ عَلى تِلْكَ الْحالِ هَلاكٌ . » « 1 » خير ، ليكن مرگ بر اين حالت [ براى پيامبرى همانند آن بزرگوار - عليه‌السّلام - ] هلاكت و نابودى است . ( 336 ) « وَ لا تُحْوِجْنِى إِلى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ ، وَ ثَبِّتْ [ أَثْبِتْ ] قَلْبِى عَلى طاعَتِكَ . أَللَّهُمَّ أعْصِمْنِى بِحَبْلِكَ ، وَارْزُقْنِى مِنْ فَضْلِكَ ، وَ نَجِّنِى مِنَ النّارِ بِعَفْوِكَ . » « 2 » و مرا به هيچ يك از آفريده‌هايت نيازمند مفرما و دلم را بر طاعتت استوار گردان . خداوندا ! به واسطه‌ى چنگ زدن بر ريسمان خود ، مرا نگاه دار و از فضل خويش به من روزى ده و به واسطه‌ى گذشتت ، مرا از آتش [ جهنّم ] نجات بخش .

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 14 ، ص 387 ، حديث 6 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 160 .